Nazywam się
Teresa Suchorska.

Na to pytanie nie znam niestety w tej chwili odpowiedzi, natomiast na pewno możemy jej razem poszukać. Temu właśnie służy konsultacja. Jeśli ma Pani lub Pan taką myśl, że może potrzebować psychoterapii, ale brak jest pewności, czy ten pomysł jest dobry, zachęcam do umówienia się na konsultację, gdzie wspólnie spróbujemy znaleźć odpowiedź na to pytanie.

Konsultacja to spotkanie, jedno lub więcej, które ma na celu poznanie się osoby zgłaszającej się i psychoterapeuty oraz wspólne ustalenie tego, czy psychoterapia będzie odpowiednią formą pomocy w przedstawionej sytuacji. Jest to też przestrzeń, w której omawiamy warunki współpracy i cel wspólnej pracy, jeśli osoba zgłaszająca się zdecyduje się na rozpoczęcie psychoterapii. Konsultacja u mnie zamyka się najczęściej w 2 spotkaniach.

Nie, konsultacja nie jest z założenia początkiem psychoterapii, chociaż może stanowić wstęp do niej.

To, ile trwa proces psychoterapeutyczny, zależy od problemu, z jakim zgłasza się pacjent, od celów, które chce osiągnąć, oraz od tego, na jakim poziomie głębokości potrzebuje lub jest gotowy pracować nad swoimi trudnościami w danym momencie życia.

W zależności od potrzeby umawiam się na cykle obejmujące 5, 10, 12, 20 sesji do 1 roku, z możliwością umówienia się ponownie, jeśli dany okres okaże się niewystarczający. Krótkie kontrakty proponuję najczęściej osobom, które przychodzą na terapię pierwszy raz i mają wiele wątpliwości oraz obaw związanych z tym, czy odnajdą się w psychoterapii i czy uda im się z niej skorzystać. W sytuacji, kiedy zgłaszający się ma wcześniejsze doświadczenia psychoterapeutyczne albo jest bardzo dobrze zmotywowany do pracy, zazwyczaj proponuję od razu dłuższe procesy, które jednak nigdy na wstępie nie przekraczają roku. Długość cyklu spotkań zawsze ustalam wspólnie z osobą zgłaszającą się do terapii.

Sesja psychoterapii u mnie trwa 50 minut. Spotykamy się raz w tygodniu o stałej, ustalonej wspólnie porze, w moim gabinecie przy ulicy Sandomierskiej. W szczególnych sytuacjach jest możliwość przełożenia sesji na inny dzień lub godzinę, ewentualnie odbycie sesji online, lub zwiększenie liczby spotkań do dwóch w tygodniu. Takie przypadki omawiamy indywidualnie podczas konsultacji lub w toku procesu terapeutycznego.

Osoba zgłaszająca się do terapii wybiera temat rozmowy na każdej sesji, może być to też kontynuacja tematu z poprzedniego spotkania. Ważne, żeby był to temat, który angażuje emocjonalnie, wzbudza uczucia, jest żywy w przeżyciu danej osoby, aktualny i dotyczy bieżących wydarzeń w jej życiu. W psychoterapii psychodynamicznej sięgamy też do doświadczeń z przeszłości, co ma pomóc zrozumieć obecne schematy zachowań, reakcje emocjonalne w różnych momentach życia i związane z tym kłopoty relacyjne. Nie chcemy utknąć w przeszłości i przeprowadzać szerokich analiz dotyczących relacji i przeżyć z dzieciństwa, ale lepsze zrozumienie tego, co wydarzyło się w przeszłości, może ograniczyć negatywny wpływ dawnych, trudnych doświadczeń i nieprzeżytych odpowiednio emocji na teraźniejszość. Celem pracy terapeutycznej jest zawsze poprawa jakości obecnego życia.

Jest to nurt psychoterapii, którego celem jest połączenie tego, w jaki sposób przeżycia i doświadczenia z przeszłości, również z dzieciństwa, wpływają w obecnym życiu na nasze trudności emocjonalne, relacyjne, zawodowe, egzystencjalne i inne. Zrozumienie powtarzających się, niekorzystnych czy bolesnych sytuacji w kontekście przeszłych doświadczeń pomaga wyzwolić się z koła powtarzanych przez nas, niszczących schematów. Tak więc najpierw zrozumienie i poszerzenie swojej świadomości, a potem wypracowanie nowych zachowań, podejścia i rozumienia. Efektem będzie zapoczątkowanie pozytywnych zmian w naszym życiu, które umożliwią budowanie dobrych, szczęśliwych i satysfakcjonujących relacji oraz wykształcenie umiejętności odpowiedniego zadbania o siebie i swoje potrzeby.

Psychoterapia Oparta na Mentalizacji (MBT, Mentalization Based Treatment) to nurt psychodynamiczny, którego celem jest praca nad zwiększeniem zdolności do mentalizowania siebie i innych. Mentalizacja to umiejętność wyobrażenia sobie stanów mentalnych swoich i innych ludzi. Czyli z jednej strony rozpoznania tego, co się dzieje we mnie, co czuję w danej sytuacji, na co reaguję i jak te uczucia rozumiem w kontekście tego, co się dzieje lub działo.

Z drugiej strony ważne jest, żeby ten sam proces umieć przeprowadzić w stosunku do osób ze swojego otoczenia: dlaczego się tak zachował, na co ona reaguje, co może czuć w tej sytuacji, z czego może wynikać jego zdenerwowanie, jak to się wiąże ze mną. Ważne jest jednak, żeby mentalizacji nie traktować jak zgadywania czy czytania komuś w myślach. Dlatego właśnie bardzo ważna w mentalizowaniu innych jest pozycja zaciekawienia. To dzięki szczerej ciekawości dotyczącej tego, co dzieje się w umyśle drugiej osoby, możemy zadać odpowiednie pytania i uzyskać odpowiedzi. Efektem tego będzie czasem diametralna zmiana naszego postrzegania perspektywy drugiej strony, co pozwoli nam lepiej się zrozumieć. Bez autentycznego zaciekawienia innymi ludźmi nie ma satysfakcjonujących, szczęśliwych relacji. Tak więc dobra mentalizacja jest kluczem do szczęśliwego życia.